باید ایمان بیاوریم که جهاد و مبارزه در راه خدا همیشه سخت و دشوار است. باید بدانیم انسان در همه حال، مبتلا به آزمونهای الهی است و هنگامی در این امتحانات سربلند خواهد شد که اولا به این ابتلائات خودآگاهی داشته باشد و ثانیا تنها پشتوانه اش خداوند مهربان باشد.
آن هنگام که من و تو پا به عرصه دانشگاه نهادیم، شاید عوامل بسیاری بودند و هستند که باعث شد از یاد ببریم به کجا آمده ایم، اصلاما کیستیم و وظیفه و تکلیف ما کجاست؟ آری! به راستی اگر می دانتسیم و به خود، آگاه بودیم، وضع ما بهتر از این بود.
در دانشگاه، جریانات و گرو های متفاوت و متکثری وجود دارند که همواره سعیشان بر این است تا دیگر دانشجویان را با فکر و اندیشه و عمل خویش همراه کنند که این امر از طرق مختلف انجام می شود. از سوی دیگر این دانشجویان هستند که خود تصمیم می گیرند- یعنی باید خودآگاهانه تصمیم بگیرند- که اصلا آیا در هیج جزیان و تشکلی وارد شوند و یا نه. اما مسئله به این راحتی ها هم که فکر می کنیم نیست. بسیاری از اوقات در فضای دانشگاهی جذابیت های فراوانی وجود دارد که هرچند هیچگونه عمق و معنا و نیز فایده دنیوی و اخروی برای جوان دختر و پسر دانشجو ندارند اما از آنجا که اغلب دانشجویان، بدون ملاک و الگوی معین، به یکباره وارد فضای از همه جهت آزاد دانشگاه می شوند مجذوب این جذابیت های پوشالی می شوند و اینگونه به خود القا می کنند ویا به آنها القا خواهد شد که کار پرفایده ای انجام می دهند و صاحب شان و منزلتی والا در نزد دیگران اند.
ادامه مطلب
