گاهی اوقات اتفاقاتی رخ می دهد که آدمی از فرط تعجب مات و مبهوت می ماند! حقیقت به گونه ای وارونه جلوه داده می شود که قابل وصف نیست!
بیستم اسفند سال گذشته، هنگامی که بسیج دانشجویی تصمیم به برگزاری تریبون آزاد گرفت و آن را به مرحلة اجرا رساند، دانشکده علوم اجتماعی، البته نه برای اولین بار شاهد وقایع نامبارکی بود. اتفاقاتی که هر چند نامبارک بود اما مسائلی چند را برای دانشجویان روشن کرد.
هر برنامه ای که برگزار می گردد، اهداف و مقاصدی دارد که از قبل توسط برگزار کننده علناً اعلام می گردد.
برنامه تریبون آزاد بسیج دانشجویی نیز از قبل، اهداف و مقاصدی داشت و اعلام شد که متأسفانه از سوی برخی نادیده گرفته شد. انتقاداتی که به روند برگزاری این برنامه از سوی انجمن اسلامی و برخی دیگر وارد آمده، بعضاً قابل قبول و نیز بعضاً غیر قابل قبول و بر رویه بی انصافی است.
گفته شد که این برنامه با تریبون آزاد مغایر بود، گفته شد که این برنامه از قبل با اساتید و به خصوص مدیر گروه جامعه شناسی هماهنگ شده بود، گفته شد این برنامه تنها برای نقد انجمن بود، گفته شد که در این برنامه به خیلی ها حق صحبت داده نشد و بسیاری گفته های دیگر.
من پیش از این که به این موضوعات بپردازم سعی دارم تا مجدداً مروری داشته باشم بر اهداف و اغراض این برنامه و نیز خواسته های گروهی از دانشجویان که هنوز هم بر قوت خود باقی است.
اولین اعتراض بسیاری از دانشجویان به مسئله «چگونگی مطالبه گری» است. موضوعی که هر چند از سوی اعضای انجمن اسلامی «حاشیه متن» قلمداد می شود و گویا اساساً، اهمیتی ندارد. اما دیگر جای اغماض نیست و باید اصلاح صورت گیرد. اینکه در جلسة نقد کمیتة انضباطی دانشجویان چگونه با مدیریت دانشکده و معاونین وی و نیز با معاون دانشگاه برخورد کنند، اینکه برخی دانشجویان به کرّات تریبون آزاد برگزار کنند و در آن به هر چیز و هر کس و به هر نحوی حتّی با بی انصافی و گستاخی و بی ادبی، انتقاد کنند، اینکه برخی دانشجویان در راهروهای دانشکده پایکوبی کنند و سرود بخوانند، اینکه برخی از افراد در نشریات خود هر گونه که بخواهند هتاکی و بی شرمی را از حد بگذرانند و برای مثال در قضیه ای مانند "حجاب"، دانشجویی با گستاخی فراوان این طور بنویسد که می خواهد لخت مادرزاد در خیابانها راه برود، دوست دارد کنار هر کسی که دلش می خواهد بخوابد و ...، این که دانشجویی از لذات و مزایای همجنس خواهی یا هم جنس بازی بنویسد و در کلیه این مسائل، هیچکس حرفی نزند همگی اینها دیگر قابل تحمل نیست. از سوی دیگر هنگامی که گروهی از دانشجویان اقدام به اظهار نظر می کنند، گروهی که به قول برخی همیشه حافظ وضع موجودند و از عدالت بویی نبرده اند، گروهی که ضد دانشگاه و دانشجو هستند، گروهی که شبه نظامی و فرا دانشگاهی هستند و ... با این برخوردها مواجه می شوند؛ کدام برخوردها؟
نظم برنامه به هم می ریزد، گروهی داد و فریاد می کنند، گروهی مدیر دانشکده را هو می کنند، گروهی استاد دانشکده را هو می کنند، کار به درگیری و دعوا می کشد، مشت و لگد مبادله می شود و ...
گویا از جزئیات باید گذشت، گویا اصلاً ما دانشجویان بودیم که به گروهی از دانشجویان دیگر حمله ور شدیم و آنان را سرکوب کردیم. گویا ما بودیم که نگذاشتیم دیگران حرفشان را بگویند و گویا اصلاً ما نبودیم!
کسانی که هر روز در نشریات خود اظهارنظر می کنند مدعی شده اند که اجازة صحبت به آنان داده نمی شود ... هدف برنامه این نبود که انجمن تخطئه گردد، هدف برنامه تعریف و تمجید از کسی نبود بلکه هدف این بود که به فضای موجود آلوده به بی انصافی و بزرگنمایی و دروغ پردازی اعتراض شود، هدف تعریف و تمجید از عقلانیت و شأن و احترام متقابل بود. هر چقدر هم که برنامه نقص داشت، اما هیچ توجیهی برای این رفتارهای افراطی وجود نداشت.
حال که سال، نو شده و مدتی گذشته، این افراد خیال می کنند که حافظه ها نیز نو شده و همه چیز از یاد رفته، آن یکی برای این که توجیه کند که چرا در آن روز با مشت و لگد به میز تریبون آزاد حمله ور شد، در نشریه اش می نویسد که چون بسیج دانشجویی متّصل به منابع قدرت است و چون گروه پادگانی است اصلاً جایی برای مذاکره ندارد و ذاتاً با مذاکره و گفتگو مشکل دارد. پس که اینطور، حالا فهمیدیم که چرا دوستان لنگ و لگد می انداختند، چون با گروههای پادگانی و شبه نظامی روبرو شده بودند!! عجبا!
تطویل جزئیات بیش از این مفید فایده نیست. تنها یک نکته حائز اهمیت است. اگر اعضای انجمن اسلامی، چه شورای مرکزی و چه شورای عمومی و نیز اعوان و انصارشان، بنا را بر این گذارده اند که به تخریب و تخطئة بسیج دانشجویی بپردازند و طبق معمول که وقتی کاری را انجام می دهند و فردایش می نویسند که ما قصدمان چیز دیگری بود، و با این کار از زیر بار تقصیر شانه خالی کنند ما هیچگاه به دنبال جنگ و مبارزه نبوده و نیستیم. این دعواها و جنجالهای بچه گانه مناسب شأن دانشجویان نیست. اما در هر حال ما مجدّانه به نقد عملکردها خواهیم پرداخت. و نیز از حرکتها و اقدامات خیرخواهانه طرفداری و استقبال می کنیم
